支持模糊查询,支持通配符和拼音查询,帮助。
拼音 dōng yīn
注音 ㄉㄨㄥ ㄧㄣ
繁体 東音
◎1.古代称我国东方的歌声。
1.古代称我国东方的歌声。
东 [ dōng ]◎ ①方位词,日出的方向,与“西”相对。例如~方。~经(本初子午线以东的经度或经线)。~山再起(喻失势之后,重新恢复地位)。付诸~流。②主人(古代主位在东,宾位在西)例如房~。股~。~道主(泛指请客的主人,亦称“东道”、“作东”)。③请客出钱的人。例如作~。④姓。 [更多解释]
音 [ yīn ]◎ ①声,亦特指有节奏的声。例如声~。~乐( yuè )。~律。~色。~量。~区。~韵。~像。~容(声音、容貌)。弦外之~。②信息,消息。例如~信。佳~。~讯。 [更多解释]
Dōngyǐn
dōng yīn
dòng yǐn
dòng yīn
yī yīn
dīng dōng
qī yīn
sān dōng
sān yīn
chǒu yīn
dōng dīng
dōng shàng
dōng xià
dōng qiū
dōng dōng
dōng zhōng
dōng dān
dōng zhǔ
Dōnglì
dōng xiāng
dōng shì
dōng jǐng
dōng yà
dōng mǔ
dōng jīng
dōng bó
dōngrén
dōng diàn
dōng shǐ
dōng cè
dōng wō
dōng piān
dōng chǔ
dōng guān
dōng bīng
dōng nèi
dōng gāng
dōng jūn
dōng jìng
Dōngjiā
Dōngshì
dōng běi
dōng qū
dōng huá
Dōngxié
dōng nán
dōng chăng
dōng yuán
dōng chú
dōng sī